TAEKWONDO

La taekwondista iraniana Kimia Alizadeh fuig del seu país farta de l'opressió que pateixen les dones

Ho ha explicat a les xarxes, sense especificar a quin país ha escapat

La taekwondista iraniana Kimia Alizadeh fuig del seu país farta de l'opressió que pateixen les dones / EFE

La medallista olímpica en taekwondo Kimia Alizadeh ha fugit del seu país, l’Iran, perquè està “farta de l’opressió, de la injustícia i de la corrupció”. Alizadeh, guanyadora d’un bronze als Jocs de Rio de Janeiro de l’any 2016, va explicar-ho a les xarxes socials, on es va definir com una “de les milions de dones oprimides a l’Iran". "Les autoritats han jugat amb mi com han volgut durant anys”, va explicar. El seu missatge coincideix amb una nova onada de protestes al país contra el règim actual. “Em van portar on van voler. Em vaig vestir com em van dir. Vaig repetir cada frase que van ordenar. Les meves medalles les van atribuir al vel obligatori i a la saviesa”, explicava en referència al vel amb què competeix, ja que les lleis iranianes obliguen les dones a tapar-se.

View this post on Instagram

با سلام آغاز کنم، با خداحافظی یا تسلیت؟ سلام مردم مظلوم ایران، خداحافظ مردم نجیب ایران، تسلیت به شما مردم همیشه داغدار ایران. شما مرا چقدر می‌شناسید؟ فقط آنطور که در مسابقات، در تلویزیون، یا در حضور مقامات دیده‌اید. اجازه دهید حالا آزادانه، هویت سانسور شده‌ام را معرفی کنم. می‌گویند کیمیا پس از این چیزی نخواهد شد. خودم از این هم فراتر می‌روم و می‌گویم قبل از این هم چیزی نبوده‌ام: «من کیمیا علیزاده، نه تاریخسازم، نه قهرمانم، نه پرچمدار کاروان ایران» من یکی از میلیون‌ها زن سرکوب شده در ایرانم که سال‌هاست هر طور خواستند بازی‌ام دادند. هر کجا خواستند بردند. هر چه گفتند پوشیدم. هر جمله‌ای دستور دادند تکرار کردم. هر زمان صلاح دیدند، مصادره‌ام کردند. مدال‌هایم را پای حجاب اجباری گذاشتند و به مدیریت و درایت خودشان نسبت دادند. من برایشان مهم نبودم. هیچکداممان برایشان مهم نیستیم، ما ابزاریم. فقط آن مدال‌های فلزی اهمیت دارد تا به هر قیمتی که خودشان نرخ گذاشتند از ما بخرند و بهره‌برداری سیاسی کنند، اما همزمان برای تحقیرت، می‌گویند: فضیلت زن این نیست که پاهایش را دراز کند! من صبح‌ها هم از خواب بیدار می‌شوم پاهایم ناخودآگاه مثل پنکه می‌چرخد و به در و دیوار می‌گیرد. آنوقت چگونه می‌توانستم مترسکی باشم که می‌خواستند از من بسازند؟ در برنامه زنده تلویزیون، سوال‌هایی پرسیدند که دقیقاً بخاطر همان سوال دعوتم کرده بودند. حالا که نیستم می‌گویند تن به ذلت داده‌ام. آقای ساعی! من آمدم تا مثل شما نباشم و در مسیری که شما پیش رفتید قدم برندارم. من در صورت تقلید بخشی از رفتارهای شما، بیش از شما می‌توانستم به ثروت و قدرت برسم. من به اینها پشت کردم. من یک انسانم و می‌خواهم بر مدار انسانیت باقی بمانم. در ذهن‌های مردسالار و زن‌ستیزتان، همیشه فکر می‌کردید کیمیا زن است و زبان ندارد! روح آزرده من در کانال‌های آلوده اقتصادی و لابی‌های تنگ سیاسی شما نمی‌گنجد. من جز تکواندو، امنیت و زندگی شاد و سالم درخواست دیگری از دنیا ندارم. مردم نازنین و داغدار ایران، من نمی‌خواستم از پله‌های ترقی که بر پایه فساد و دروغ بنا شده بالا بروم. کسی به اروپا دعوتم نکرده و در باغ سبز به رویم باز نشده. اما رنج و سختی غربت را بجان می‌خرم چون نمی‌خواستم پای سفره ریاکاری، دروغ، بی عدالتی و چاپلوسی بنشینم. این تصمیم از کسب طلای المپیک هم سخت‌تر است، اما هر کجا باشم فرزند ایران زمین باقی می‌مانم. پشت به دلگرمی شما می‌دهم و جز اعتماد شما در راه سختی که قدم گذاشته‌ام، خواسته دیگری ندارم.

A post shared by 𝓚𝓲𝓶𝓲𝓪 𝓐𝓵𝓲𝔃𝓪𝓭𝓮𝓱🌟 (@kimiya.alizade) on Jan 11, 2020 at 6:40am PST

El missatge de la taekwondista s’ha difós en un moment de màxima tensió entre els EUA i l’Iran, després d’episodis com la mort del general iranià Qasem Soleimani en una operació nord-americana i l’atac amb míssils de la Guàrdia de la Revolució Islàmica de l’Iran, com a represàlia, a una base militar a l’Iraq amb presència de tropes nord-americanes. L’esportista, que no indica el lloc on és, va negar haver fugit per raons econòmiques o per una invitació des d’Europa. “A les seves ments masclistes pensaven que jo no tenia llengua, com a dona que soc. El meu esperit no encaixa en el seu món. Jo no tinc cap altre desig que el taekwondo, la seguretat i una vida feliç".

Fa pocs mesos, el judoka iranià Saeid Mollaei, un dels millors judokes del món, va fugir a Alemanya, on ha demanat ser considerat refugiat polític i ha denunciat que el van obligar a perdre combats per no haver de lluitar contra israelians, ja que l’Iran no reconeix l’estat d’Israel.

EDICIÓ PAPER 22/02/2020

Consultar aquesta edició en PDF